Wszystkie wpisy, których autorem jest Ka Jot

Regulamin
Seminarium Opakowania tekturowe + flekso’2018 organizowanego
21-22 maja 2018 r. przez Polską Izbę Fleksografów

1. MISJA i WPROWADZENIE

1.1.Misją Polską Izby Fleksografów (zwanej dalej „PIF„)  w ramach działań statutowych – jest także dostarczanie – na neutralnej platformie organizacyjnej jakim jest doroczne Seminarium Opakowania tekturowe + flekso (zwane dalej „Seminarium„) – informacji technicznej celem wymiany idei czy rozwiązań mających na celu podniesienie poziomu kompetencji i konkurencyjności branży opakowań z tektury falistej stosującej także fleksograficzną technologię zadruku.
1.2.Seminarium składa się z konferencji oraz  miniwystawy.
1.3.Seminarium organizowane jest przez PIF w  hotelu Bulwar, Bulwar Filadelfijski 18,  87-100 Toruń  (zwanym dalej „Hotelem”).
1.4.Postanowienia REGULAMINu obowiązują firmy wspierające Seminarium (zwane dalej “Partnerem”) oraz osoby fizyczne lub przedstawicieli firm prowadzących działalność gospodarczą w Polsce (zwane dalej „Wykładowcą”), które dokonują wykładu-prezentacji podczas konferencji w ramach Seminarium lub są zaproszeni przez PIF  do wygłoszenia wykładu podczas Seminarium,  a także Sponsorów.
1.5.Integralnymi częściami REGULAMINu są: „Karta zgłoszenia udziału” w Seminarium (zwana dalej „Kartą”) oraz Cennik opłat udziałowych.

2. KONFERENCJA – WYKŁADY: wytyczne ich wygłoszenia
2.1. Podczas konferencji można wygłosić 2 typy wykładów:

Ÿtyp A – technologiczny(techniczny)    typ B – firmowy/produktowy/komercyjny
(definicje )

2.2. Wykładowca dostarcza PIF – wraz z dokonanym zgłoszeniem – konspekt wykładu oraz profil zawodowy-CV wraz z + własne zdjęcie Wykładowcy po potwierdzeniu włączenia wykładu do programu konferencji.
2.3. Zgłoszenia/rezerwacje telefoniczne, mejlowe lub podobne bez kompletu dokumentów nie będą brane pod uwagę.
2.5. Kolejność umieszczania wykładów ustala PIF , z uwzględnieniem następujących preferencji dla chronologii:
a) wykłady sponsorów typu klasyczny (pozycje chronologicznie  1-2-3 określone w pakietach sponsorskich),
b) wykłady „gościa/i specjalnego/ych”,
c) wykłady technologiczne nt.rozwiązań technicznych (ale nie organizacyjnych i pochodnych) – decydują terminy: wpływu do PIF:  prawidłowo wypełnionej Karty  z kompletem załączników oraz dostarczenia samej prezentacji ,
d) firmowe wykłady produktowe/komercyjne – decydują terminy: wpływu do PIF :  prawidłowo wypełnionej Karty z kompletem załączników oraz dostarczenia samej prezentacji.
2.6. Wykładowca zobowiązany jest dostarczyć PIF wykład (prezentację) w języku polskim do 7.5.2018. Dostarczenie po tym terminie zahamuje proces przygotowania materiału konferencyjnego do realizacji prawidłowego przebiegu konferencji i na nośniki dla uczestników Seminarium, wpłynie na zwiększenie kosztów organizacyjnych i spowodować może przeniesienie godziny wygłoszenia wykładu na ostatnią pozycje programu drugiego dnia konferencji.
2.7. Zakwalifikowanie wykładu jako typ A następuje na podstawie deklaracji Wykładowcy wyrażonej w Karcie oraz oceny otrzymanej prezentacji dokonanej przez PIF. PIF ma prawo zweryfikować typ A prezentacji oddając do oceny ekspertowi zewnętrznemu, którego ocena jest ostateczna.
2.8. Wykładowca udziela PIF prawa do udostępnienia kopii prezentacji jako materiału konferencyjnego (patrz rozdział 3 – Materiał konferencyjny) Seminarium.
2.9. Zgłoszenia prezentacji, na które Firma zgłaszająca nie udzieli zgody na wprowadzenie do materiału konferencyjnego nie będą wprowadzane do programu konferencji.
2.10. PIF zapewnia komputer z podstawowym oprogramowaniem oraz projektor multimedialny niezbędne do instalacji pliku prezentacyjnego i wygłoszenia wykładu.
2.11. W przypadku Wykładowcy mówiącego w języku obcym, wykład musi być tłumaczony przez profesjonalnego tłumacza gwarantującego pełny merytoryczny przekład treści w sposób umożliwiający właściwy odbiór przez słuchaczy (głośność, wyrazistość, fachowe słownictwo). Koszty tłumaczenia wykładu pokrywa Partner dokonujący zgłoszenia wykładu. Czas tłumaczenia wykładu komercyjnego wliczony jest w czas (15 lub 20 min) zgłoszonego w Karcie wykładu.
2.12. Firma zgłaszająca wykład wskazuje tłumacza i ponosi koszty tłumaczenia.
2.13. Wykładowca zobowiązany jest do zachowania dyscypliny harmonogramu – czas wygłaszania wykładu będzie mierzony. W przypadku przekroczenia przez Wykładowcę ustalonego limitu czasu prezentacja będzie przerywana, po uprzednim – minutę wcześniej – zasygnalizowaniu.
2.14. Wykłady typu B nie będą wydłużone ponad czas zadeklarowany i przewidziany w programie,
2.15. Wygłoszenie wykładu typu B w czasie poniżej zadeklarowanego limitu nie ma wpływu na zafakturowanie cennikowej stawki.
2.16. PIF ma prawo nie wprowadzić do programu lub wycofać z programu konferencji zgłoszony w Karcie wykład, jeśli jego tytuł i/lub treść odbiegają od tematyki Seminarium , opłata udziałowa nie zostanie terminowo wpłacona lub zostanie wpłacona niezgodnie z wyliczeniem czy też prezentacja zostanie dostarczona po 7.5.2018
2.17. Wstrzymanie wycofania prezentacji z programu konferencyjnego wymagać będzie dodatkowej opłaty wynoszącej 300 zł netto.
2.18. Wykładowca (1 osoba) ma prawo udziału w konferencji bez konieczności wnoszenia opłaty konferencyjnej.
2.19. Wykładowca nie ma prawa pozostawiać żadnych materiałów reklamowych o swojej firmie, wizytówek etc. na sali konferencyjnej, rozdawać ich na sali konferencyjnej przed, w takcie wykładu lub po wykładzie, pozostawiać w recepcji i innych miejscach na terenie Seminarium, z wyjątkiem ministoiska (Partner).

3.  MATERIAŁ KONFERENCYJNY
3.1. Materiałem konferencyjnym jest:
a) nośnik elektroniczny – pendrajw lub cd z kopiami w formacie zamkniętego PDF dostarczonych przez Wykładowców prezentacji,
b) zgłoszony PIF składnik sponsoringu rzeczowego określony w pakiecie sponsorskim Seminarium’2018
przekazywany zarejestrowanym uczestnikom Seminarium’2018.
3.2. Ulotki, prospekty, foldery, katalogi, filmy (także te wyświetlane podczas wykładu), animacje, gadżety etc. o charakterze komercyjnym – z wyjątkiem punktu 3.1b) powyżej – nie są materiałem konferencyjnym, nie mogą być dołączane do materiału konferencyjnego na nośniku jw. oraz nie mogą być rozdawane przed, w trakcie lub po dokonaniu wykładu podczas konferencji. Mogą one być dystrybuowane w ramach Seminarium jedynie na ministoisku zgodnie z rozdziałem 4. Partner Seminarium – Miniwystawa.
3.3. Prezentacje powerpointowe wykładów przeznaczone do materiału konferencyjnego muszą być przygotowane w języku polskim. Przygotowane w innych wersjach językowych muszą zostać fachowo (terminologia) przetłumaczone na polski.

4. Partner Seminarium – MINI-WYSTAWA
4.1. Firma może uczestniczyć w Seminarium jako Partner Seminarium,  wtedy logo Partnera Seminarium jest dodane do:
a) grupy Partnerów Seminarium w  informacji o Seminarium na www.flekso.pl,
b) oferty udziału w Seminarium w formacie  PDF  do pobrania na www.flekso.pl,
c) wydrukowanego programu Seminarium udostępnianego dla  każdego uczestnika podczas Seminarium,
d) treści co najmniej 1 rolapu z informacją o  Seminarium umieszczanego na sali konferencyjnej podczas Seminarium,
e) powitalnego slajdu wyświetlanego w trakcie inauguracji Seminarium,
f) relacji z przebiegu Seminarium wraz z linkowaniem do www Partnera  na okres min.3 m-cy  nowość
4.2. Partner Seminarium ma prawo do ministoiska (typu tabletop) wraz z przydzieloną powierzchnią wystawową (zwanym  “ministoiskiem”).
4.3. Ministoisko ma wymiary: 1,75 m (szerokość) x 1,50 m (głębokość) plus  2,5 m (wysokość), posiada stół + 2 krzesła + tabliczka z nazwą firmy na stole.
4.4. W ramach ministoiska j.w. dopuszcza się dodanie rolapu, banera, „ścianki”, afisza lub podobnego elementu wyposażenia ministoiska, którego szerokość nie jest większa niż 1,75 m. W przypadku ministoiska ponadgabarytowego – kiedy wymiar elementu wyposażenia stoiska jest większy, obowiązuje dodatkowa opłata określona w Cenniku opłat.
4.5. Partner (Wykładowca i/lub Wystawca) Seminarium wpłaca kwotę udziałową określoną w Cenniku opłat udziałowych.
4.6. Partner ma prawo do reklamowania tylko swoich produktów lub usług na wynajętym dla siebie ministoisku i pod warunkiem, że nie zakłóca ekspozycji innych Partnerów oraz przebiegu Seminarium.
4.7. Partner ma prawo do zaprezentowania gabarytowych eksponatów po uzyskania uprzedniej zgody PIF i spełnieniu związanych z tym ewentualnych dodatkowych warunków.
4.8.  Reklama poza ministoiskiem (baner, afisz, spacerująca hostessa z identyfikacją firmową i/lub folderami, etc.) jest odpłatna i wymaga zgody PIF .
4.9.  Partner nie jest uprawniony do przekazania ministoiska innym firmom, w tym do eksponowania tabliczki /tabliczek z nazwą innej firmy  – wymaga to zgody PIF i wynajęcia drugiego ministoiska i dokonania cennikowej  wpłaty.
4.10. Partner zobowiązany jest do utrzymywania czystości na ministoisku we własnym zakresie.
4.11. Nie objęcie ministoiska w wyznaczonym terminie Seminarium jest równoznaczne z odstąpieniem Partnera od udziału w mini-wystawie i nie uprawnia Partnera do żądania zwrotu zapłaconych z tego tytułu należności.
4.12. PIF określa lokalizację ministoisk dla Partnerów z preferencją dla Sponsorów.
4.13. Montaż ministoisk podczas Seminarium: 20.5.2018 od 18.30 do 23.00, a 21.5.2018 od 7.00 do 9.00. Demontaż 22.5.2018 do 18.00.
4.14. PIF nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ubytki i uszkodzenia w ramach ministoiska Partnera, w tym eksponatów przed, podczas i po Seminarium , ale jednocześnie podejmuje wszelkie dostępne starania, aby należycie chronić mienie Partnera.
4.15.  Do wejścia na salę wystawową w okresie trwania Seminarium i uczestniczenia w Wystawie jako Partner uprawnia identyfikator.
4.16.  Partner otrzymuje bezpłatnie 1 identyfikator na każde wynajęte ministoisko. Otrzymany identyfikator  uprawnia do udziału w konferencji.
4.17.  Partner ma prawo do zwiększenia do dwóch liczby osób na ministoisku pod warunkiem:
a) zgłoszenia drugiej osoby (imię i nazwisko) w Karcie,
b) wykupienia opłaty konferencyjnej dla drugiej osoby firmy Partnera określonej w Cenniku opłat udziałowych.
4.18.  Obecność trzeciej osoby wymaga wynajęcia drugiego ministoiska (ministoisko zaprojektowane jest dla 2 osób) wg stawki podanej w Cenniku opłat udziałowych pomniejszonej o 50%.
4.19. Partner zobowiązany jest do przestrzegania obo¬wiązujących przepisów w zakresie ochrony przeciwpożarowej i bhp na terenie Seminarium i Hotelu.

5. ZGŁOSZENIE UDZIAŁU
5.1. Formalną podstawą zgłoszenia udziału w Seminarium jest:
a) wysłanie kompletnie wypełnionej (wszystkie niezbędne rubryki)  Karty mejlem na: biuro@flekso.pl  w terminie do 15.2.2018
b) wpłata opłaty udziałowej do 28.2.2018 po potwierdzeniu przez PIF wpisania wykładu do programu konferencji i/lub rezerwacji ministoiska.
c) Partner sam wylicza wysokość opłaty udziałowej w Seminarium według zasad zawartych w Regulaminie i określonych w Cenniku opłat udziałowych.
5.2. PIF informuje o przyjęciu zgłoszenia udziału firmy w Seminarium jako Partner przesyłając „Po¬twierdzenie zgłoszenia udziału w Seminarium”.
5.3. Brak terminowej wpłaty upoważnia PIF do anulowania dokonanego zgłoszenia udziału w Seminarium.

6. ODWOŁANIE UDZIAŁU
6.1. Zgłaszający udział w Seminarium może odwołać swoje zgłoszenie udziału. Odwołanie zgłoszenia dokonywane jest pisemnie pod rygorem nieważności.
6.2. Firmom, które odwołały udział w Seminarium w terminie przed publikacją programu i listy Partnerów zostanie zwrócona wpłacona na konto PIF opłata.
6.3. Rezygnacja z udziału w Seminarium po opublikowaniu na www.flekso.pl programu oraz listy Partnerów powoduje obowiązek uiszczenia przez Partnera pełnej opłaty wyliczonej w „Karcie”.

7. CENY I WARUNKI PŁATNOŚCI
7.1. Zobowiązania z tytułu dokonanej prezentacji, wynajętego ministoiska lub innych usług świadczonych przez PIF muszą zostać uregulowane przez Partnera w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury i nie później niż 10 dni od daty wy-stawienia faktury.
7.2. Płatnikiem (adresatem faktury) jest Firma wypełniająca „Kartę”.
7.3. Wysokości stawek, na podstawie których dokonywane jest wyliczenie kosztu opłaty udziałowej w Seminarium podane są w Cenniku opłat udziałowych.
7.4. Do podanych cen należy doliczyć 23% podatku VAT.
7.5. Firma nabywa prawo do udziału w Seminarium po nadesłaniu prawidłowo wypełnionej „Karty” i wpłacie wyliczonej w Karcie należności zgodnie z terminami płatności.
7.6. Wszelkie należności wynikające z udziału w Seminarium należy uiścić nie później niż 7 dni przed rozpoczęciem Seminarium. Niezapłacenie należności w tym terminie traktowane potraktowane może zostać jako rezygnacja z udziału w Seminarium. W takim przypadku wcześniej wniesione opłaty nie podlegają zwrotowi i PIF ma prawo zastosować postanowienia punktu 6.3 REGULAMINu.

8. INNE
8.1.PIF nie ponosi odpowiedzialności za szkody w mieniu Partnerów spowodowane przez osoby trzecie, siłę wyższą albo wy¬łącznie z winy poszkodowanego.
8.2. Fotografowanie, filmowanie wykładów podczas konferencji jak i na miniwystawie pojedynczych ministoisk i eksponatów wymaga uprzedniej zgody PIF .
8.3. Zabronione jest:
a) wnoszenie na teren Seminarium i Hotelu broni, amunicji i materiałów wybuchowych oraz przedmiotów, których używanie może zagrażać bezpieczeństwu osób przebywających na tym terenie.
b) organizowanie loterii fantowych  itp. przez Partnera  i/lub Wykładowcę.
8.4. Wszelkie reklamacje dot. Seminarium powinny być zgłaszane pod adresem PIF w formie pisemnej w czasie trwania Seminarium. Po tym terminie żadne reklamacje nie będą uwzględniane.
8.5. PIF zastrzega sobie prawo do odwołania albo przełożenia terminu Seminarium jak również dokonania zmian w programie konferencji. W takich przypadkach Partnerowi i/lub Wykładowcy nie przysługuje prawo do odszkodowania.
8.6. W przypadku odwołania Seminarium z winy PIF przysługuje Partnerowi zwrot wpłaconych kwot bez odsetek.
8.7. PIF ma prawo do filmowania oraz wykonywania zdjęć ministoisk Partnerów, Wykładowców i  ich wykładów dla celów dokumentacyjnych a także publikacji zarejestrowanych obrazów w ramach działań marketingowych i promocyjnych.
8.8. Nie dopuszcza się do organizowania przez Partnera i/lub Wykładowcę na terenie Seminarium i Hotelu i w jego bezpośrednim sąsiedztwie akcji reklamowych, prezentacji wyrobów czy jakichkolwiek innych form agitacji czy promocji handlowej, za wyjątkiem realizacji zakresów pakietów sponsorskich Seminarium.
8.9.  PIF nie ponosi odpowiedzialności cywilnej z tytułu zdarzeń wynikłych podczas Seminarium.
8.10. Wypełnienie i wysłanie do PIF Karty jest równoznaczne z przyjęciem postanowień Regulaminu.
8.11.Wszelkie spory mogące wyniknąć z tytułu udziału w Seminarium będą rozstrzygane przez właściwy rzeczowo sąd powszechny w Warszawie.
8.12. Dla rozstrzygania ewentualnych sporów przyjmuje się jako obowiązujący tekst REGULAMINu w języku  polskim. Prawem obowiązującym przy interpretacji postanowień REGULAMINu jest prawo polskie.

ot+f18-960Zapraszamy 

pif i foto4 www

W dobie koncentracji czy też globalizacji (w drużynie siła) zastanawia mnie (i nie tylko mnie) polski fenomen coraz większej ilości imprez targowych dla branży producentów opakowań (nie tylko zadrukowanych)  oraz etykiet oferujących opakowania (+ powiązana logistyka).

Historyczny monopolista: poznański Taropak (Międzynarodowe Targi Techniki Pakowania i Etykietowania – kolejna edycja 1-4.10.2018 ) od pewnego czasu mało skutecznie broni się w obliczu powstającej konkurencji, ustępując powoli (chronologicznie licząc od daty pierwszej edycji):

  1. Targom Opakowań Packaging Innovations (kolejna edycja 17-18 kwietnia 2018 r. w Warszawie)

piszących o  sobie, że „stały się najważniejszym spotkaniem producentów opakowań i etykiet w Europie Środkowej i Wschodniej” . Moim skromnym zdaniem jest to przesadzone, chyba, że to stwierdzenie jest oparte o wiarygodne, niezależnie opracowanie – zapraszam organizatora do udokumentowania a konkurentów do polemiki.

  1. Targom Techniki Pakowania i Opakowań Warsaw Pack (kolejna edycja: 27.02-01.03.18 w Nadarzynie k/Warszawy)
  2. Targom Opakowań ExpoOPAKOWANIA (premiera 21–22.11.17 w Sosnowcu)

jak i mocno zbliżonej tematycznie i niskiej wg mnie tegorocznej (2017) frekwencji:

  1. Wystawie Marek Własnych (25-26.10.17 w Kielcach).

Stosowane sformułowania:

  • branżowa, specjalistyczna impreza,
  • nowości i innowacje, nowe trendy w opakowaniach
  • b2b, wymiana doświadczeń,  integracja środowiska itp.
  • tematyczne konferencje, seminaria, prezentacje, warsztaty …

nakłaniają, nawołują, przekonują potencjalnych wystawców oraz zwiedzających do udziału w konkretnej imprezie.

 

 

 

 

Próbując spojrzeć z optyki drukarni produkującej opakowania na:

  1. Wydawane pieniądze z tytułu wynajęcia stoiska, kompleksowego przygotowania się do wystawienia się,
  2. Liczbę zwiedzających lub raczej realną frekwencję uczestników (a nie „turystów” w tym zbierających gadżety), a więc frekwencję przeliczalną na pożytki najprościej ujmując typu finalna sprzedaż opakowań w wyniku obecności na danej imprezie,
  3. Zasygnalizowaną niedawno na 2 ubiegło miesięcznych imprezach dotyczących branży poligraficznej kwestię braku sprzedawców w drukarniach,

i znowu w mojej ocenie – dominującą regionalizację (przeważają uczestnicy z Polski, jeżeli jest inaczej, proszę o podanie wiarygodnej oceny) każdej z tych imprez  – proponuję do wspólnego zastanowienia się – zorganizowanie w Polsce jednej, dużej cyklicznej imprezy o roboczej nazwie :

polpakekso x515na:

  1. której znajdą się wszyscy (lub więcej) wystawcy z wyżej wymienionych imprez jak i te polskie drukarnie, które wystawiają się jedynie poza granicami kraju,
  2. którą przyjadą liczniej nie tylko kupcy z Polski ale więcej będzie kupców zagranicznych.

Z punktu widzenia drukarni, szczególnie tej z sektora MŚP, dla której każdorazowe wystawienie się jest wyraźnie odczuwalne z różnych względów (zasoby firmy ogółem), wersja jaką proponuję mogłaby dać szansę na większą frekwencję i potencjalną zwiększoną wynikową sprzedaż.

Oczywiście wymaga to konsensusu (czy  jest on możliwy?) przede wszystkim pomiędzy organizatorami wymienionych targów, ale i też akceptacji takiej koncepcji ze strony wystawców – zatem zapraszamy serdecznie wszystkich zainteresowanych, a szczególnie Organizatorów wspomnianych imprez, ale też i wystawców na wymianę poglądów w tej kwestii do nas  31.1.2018 o 11.00 ( prosimy o potwierdzenie do 15.1.18 ).

6-7 listopada 2017 odbyło się  Seminarium branżowe dla branż: ekonomiczno-administracyjno-biurowej oraz poligraficzno-fotograficznej zorganizowane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej  oraz Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE) .

Cenna inicjatywa, szkoda jednak, że wcześniej nie skonsultowana* z branżą poligraficzną w kontekście:

  1. połączenia w jeden blok organizacyjny branż fotograficznej z poligraficzną (zgłoszone w lipcu do ORE votum separatum do tej koncepcji nie zostało zauważone) -a dlaczego nie np. branża poligraficzno-przetwórcza?
  2. terminu i miejsca Seminarium**

W Seminarium udział wzięli zaproszeni przedstawiciele m.inn. instytucji centralnych: Ministerstwa Rozwoju, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz szkół i przedsiębiorstw produkcyjnych.

Pierwszego dnia zostały dokonane  min.inn.2 prezentacje  – chronologicznie:

Referujący temat sytuacji branży poligraficznej  – p.Wojciech Pilc przedstawił, przynajmniej w mojej ocenie, asymetryczny na rzecz technologii cyfrowej i reklamy*** obraz poligrafii polskiej. Obraz ten nie był zrównoważony adekwatnym opisem bardzo rozwojowego segmentu  poligraficzno-opakowaniowego. Formułują się tutaj 2 łączne pytania:

Na jakiej podstawie MEN/ORE zgłosił wyżej wymienionego wykładowcę jako „Specjalistę” oraz jaki tytuł prawny posiada wykładowca, aby wypowiadać się nt. polskiej poligrafii na tak ważnym spotkaniu decydującym też i o postrzeganiu branży i budowaniu strategii jej edukowania w sytuacji, *kiedy działają w Polsce:

  1. Polska Izba Fleksografów
  2. Polska Izba Opakowań (członkami są także drukarnie)
  3. Polska Izba Druku
  4. Polskie Stowarzyszenie Sitodruku i Druku Cyfrowego

Wypowiedź powinna mieć autoryzację powyższych organizacji ale stosownego komunikatu nie było w trakcie jak  i po wygłoszeniu wykładu (z naszą organizacją wypowiedź o fleksografii– jedno zdanie –  nie była konsultowana) .

Wspomniana wypowiedź jak i opracowana na Seminarium Podstawa programowa kształcenia w zawodzie drukarz (przekazanej nam po zakończeniu pierwszego dnia Seminarium) powinny zostać uprzednio skonsultowane z  organizacjami branżowymi i fakt ten powinien zostać zakomunikowany uczestnikom Seminarium jako merytoryczne uwiarygodnienie.

Druga refleksja – ponieważ wykład wygłoszony został także do audytorium jakim była branża ekonomiczno-administracyjno-biurowa –   wcześniejsze skonsultowanie prezentacji z w/wym. organizacjami  dałoby uwiarygodnienie zaprezentowanego wizerunku branży. Jak ważny jest przekaz  ogólny i tworzenie wizerunku można było zauważyć podczas drugiego wykładu  w  bloku tematycznym: ABC kształcenia zawodowego wprowadzenie do warsztatów branżowych wypowiedź p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego Ministerstwa Edukacji Narodowej p.Piotra Bartosiaka nt. „Zmian oraz wyzwań w edukacji zawodowej” . We fragmencie dotyczącym edukacji drukarskiej-poligraficznej wyświetlony został slajd „Drukarz” (poniżej) z ryciną pokazującą drukarza  – kobietę stojącą przed klasyczną „kserokopiarką” z jednokolorowym czerwonym wydrukiem:

drukarz1Wyjaśnienie: zaprezentowana na slajdzie drukarka (maszyna, nie kobieta)  jest drukarką tzw.cyfrową i nie posiada formy drukującej do której (formy) , zresztą słusznie odnosi się opis slajdu. Obsługa drukarki cyfrowej (jak na rycinie) nie wymaga tak skomplikowanej ścieżki edukacyjnej. Ścieżki niezbędnej dla zdobycia kwalifikacji umożliwiających samodzielne drukowanie (zwojowe) opakowań czy też czasopism, a nie tylko odbitek drukarskich – sformułowaniu kojarzącym się w bezpośrednim odbiorze z drukiem arkuszowym.

Kolejna refleksja wynikająca z analizy takiego slajdu: urzędnik publiczny reprezentujący edukację powinien także posiadać elementarną wiedzę o zagadnieniach, które referuje i na które ma wpływ w procesie decyzyjnym skutkującym tworzeniem obowiązującego prawa.

drukarz2I głębsza refleksja wynikająca z powyższego: w sytuacji kontekstowej  powiązania poligrafii z fotografią i ogólnego postrzegania naszej branży poligraficznej slajd taki daje fałszywe wyobrażenie o faktycznej złożoności maszyny drukującej i wynikającym procesie edukacyjnym oraz tworzy wypaczone  czy wręcz fałszywe skojarzenia jak:

  1. Temat kształcenia poligraficznego nie musi być skomplikowany
  2. Połączenie fotografa z poligrafem jest trafne
  3. Drukarz jest kobietą (a jest akurat przeważająco odwrotnie w klasycznej poligrafii)
  4. Druki są jednokolorowe (a nie barwne)

dla odbiorcy takiego komunikatu-uczestnika Seminarium.

Uczestnik pierwszego dnia Seminarium – w tym reprezentujący wspomniane na wstępie resorty i obecną na sali branżę ekonomiczno-administracyjno-biurową i nie muszący się znać na poligrafii w świetle wspomnianych 2 prezentacji mógł odebrać a może i odebrał niewłaściwy obraz poligrafii (i wynikowo związanych z tym uproszczonych narzędzi edukacyjnych a faktyczne nabywanie umiejętności poprzez praktykę na maszynie drukującej).

Antytezą powyższego jest poniższa fotografia:

fleksografia i foto

na której przedstawieni są fotograf  oraz fleksograf z ich wyposażeniem.

Drugiego dnia  – w ramach panelu dyskusyjnego nt. wspomnianej Podstawy programowej kształcenia w zawodzie drukarz  –  zwróciłem uwagę na fakty:

  1. *Seminarium zorganizowane zostało akurat bezpośrednio przed dwudniowym Kongresem Polskiej Poligrafii rozpoczynającym się następnego dnia (po Warsztatach)  co jest bardzo niefortunnym i niekorzystnym dla sprawy zdarzeniem. Wg mnie tematyczne referaty programowe Seminarium jak i dyskusja powinny się właśnie odbyć wobec szerokiego, reprezentatywnego gremium uczestników Kongresu, czyli przede wszystkim wobec tych, którzy są potencjalnymi zatrudniającymi absolwentów poligraficznych szkół branżowych,
  2. połączenie fotografii i poligrafii jest niefortunne i niesprawiedliwe względem poligrafii choćby w kontekście złożoności procesu uczenia poligraficzno-fleksograficznego wymagającego relatywnie kosztownego wyposażenia,
  3. fotografia –fotograf jako zawód kreatywny, silne obecny np.w branży artystycznej, filmowej czy medialnej (agencje reklamowe***)  powinien być przyporządkowany**** – pozostać w Min.Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zaś poligrafia, która w ramach ewolucji rynkowej pełni obecnie przede wszystkim ważną funkcję w „obsłudze” gospodarki (np. opakowania) powinna zostać „przeniesiona” z w/wymienionego do Ministerstwa Rozwoju,
  4. w zaprezentowanej propozycji programowej zbagatelizowana została kwestia kształcenia w zakresie przetwórstwa poligraficznego (laminowanie, przetwórstwo folii lub etykiet czy wykrawanie (coraz częściej zadrukowanych) pudeł z tektury falistej (fotografia poniżej) . Uwaga uczestnika Warsztatów, że temat „przetwórstwa” „załatwiony” może zostać przez „introligatora” (wyeksponowanego we wspomnianej Podstawie)  świadczyła o głębokiej nieznajomości współczesnego rozwoju technologii drukarskich powiązanych z produkcją opakowań i warsztatem (wyposażeniem) przetwórczym.

men-ore 2dzień

Lansowany w Polsce (importowany) dualizm (zajęcia w drukarni, oddelegowywanie pracowników produkcyjnych do szkoleń zamiast stworzenia ośrodka, w którym byłaby zainstalowana maszyna fleksograficzna) nie załatwi tematu strategicznego jakim jest systemowe przygotowanie kadry drukarskiej-fleksograficznej i do przetwórstwa celem zatrudniania w polskich drukarniach fleksograficznych (wyposażonych w najnowocześniejsze maszyny) aby efektywnie  realizować produkcję i przynosić adekwatne przychody.

Resume:

Dotychczasowy stan realizacji reformy edukacji i przyjęty kierunek, z optyki fleksografii – w moim odczuciu – nie stworzy dla nas  systemu – mechanizmu edukacyjnego do zabezpieczenia wykwalifikowanych kadr dla konkurencyjnej produkcji  w średniodystansowej i dalekiej perspektywie.

 

***reklama sama w sobie nie tworzy, nie wytwarza produktu.

****i do branży artystyczno-medialnej (ART)

Opracowanie-Krzysztof Januszewski

 

 

Niezależnie od dobrej obecnej sytuacji i perspektyw  fleksografii1 (mam na myśli jej 3 podstawowe sektory) w klasycznym zakresie zastosowań technologia ta natrafić może na barierę dla swojego klasycznego rozwoju wynikającą z faktu, że „innowacyjność” w przypadku fleksografii powiązana jest ściśle z wyposażeniem drukującymi, prepressowym i przetwórczym  – importowanym w dużej mierze z UE, czyli margines na wartość dodaną5 przy braku badań podstawowych dla tej dziedziny w Polsce będzie ograniczony a drukarniom będzie trudniej tworzyć faktyczne innowacje.

W takiej sytuacji branża – wciąż rozwijająca się (nowe maszyny, nowe stanowiska pracy, stały wzrost zatrudnienia i zdolności produkcyjnej)  i eksportująca może być w niedogodnej pozycji w kontekście trudniejszego i niezawinionego, mniejszego dostępu do środków wsparcia. Spowodować to może w dłuższej perspektywie wyhamowanie zdolności konkurencyjnej (obniżenie opłacalności, malejąca marża, wciąż nasilająca się konkurencja wewnętrzna jak i zewnętrzna)  polskich produktów opakowaniowych co jest bezpośrednio powiązane z samymi towarami produkowanymi w Polsce na rynek krajowy jak i zagraniczny.

W tle jest też:

  1. brak instytucjonalnego-publicznego kształcenia zawodowego dla fleksografii i realnych – obserwując bieżące , trudne do skorygowania działania Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz ORE i lansowaną przez te instytucje przyszłościową strategię kształcenia zawodowego obejmującą też fleksografię perspektyw zmiany tej sytuacji.
  2. stała presja na ekologię.

Działania podejmowane w kierunku dopasowywania innowacji  w ramach już oferowanych maszyn/rozwiązań procesowych moim zdaniem powinno się nazywać imitacjami ponieważ prawdopodobnie nie zaoferują jakościowej zmiany w finalnym produkcie czy procesie.

Rozwiązaniem opcjonalnym-równoległym (odejście od głównego nurtu klasycznego opakowania) jest wsparcie drukarni fleksograficznej  (przede wszystkim MŚP) w zakresie fleksotroniki2

fleksotronika3w ramach szeroko rozumianej tematyki produktowej obejmującej ten nowy wyraz2   jako potencjalne, nowe, innowacyjne dziedziny zastosowania dla fleksografii   Polska Izba Fleksografów zainteresowana jest komunikowaniem nowej wiedzy do naszej branży i od 2010 roku m.inn. zaprasza i finansuje przyjazdy specjalistów spoza kraju na nasze coroczne Forum Fleksograficzne celem zaprezentowania polskim fleksografom aktualnej wiedzy w tej perspektywicznej dziedzinie, ale też merytorycznego przygotowywania do podejmowania strategicznych decyzji biznesowych. Przedsiębiorcy są zainteresowani nowymi rozwiązaniami.

Właściwości taniej elastycznej fleksograficznej formy drukowej, zakres grubości linii, drukowanie (wzór) i/lub powlekanie (apla) w procesie z roli na rolę  (wstęgi na wstęgę) np. cienkiego elementu przewodzącego z wykorzystaniem płynnej farby/pasty na podłoże stwarzają fleksografii nowe obszary zastosowań w aspekcie produkcji masowej dla:

  1. nowych produktów w zakresie nowej generacji opakowań „funkcjonalnych3” 
  2. współtworzenia (sam wydruk fleksograficzny np.farbą przewodzącą tworzy jedynie element finalnego produktu) nowych – np. giętkich, ulepszonych bądź tańszych produktów rynkowych. Oczywiście w obszarze „elektroniki drukowanej”  od dawna stosowane są inne technologie drukarskie, ale fakt nadrukowywania struktury przewodzącej lub powlekania w fleksograficznym procesie wstęgowym stwarza perspektywę przeskalowania-ekonomizacji procesu wielkoseryjnego dla tej technologii.

Realizacja fleksotroniki2 w Polsce:

Relacja: instytucja BR – przedsiębiorca – organizacja branżowa (reprezentująca przedsiębiorców) – rynek  powinna być poprawiona. Obecnie jest ona asymetryczna na rzecz dominującego sektora BR a udział organizacji branżowej jest zdecydowanie pomijany.

Komentarz do powyższego  oraz wybrane spostrzeżenia i zdarzenia wynikające m.inn. z naszych działań :

  1. naukowiec/y prowadzi badania w jednostce badawczej (politechnika/instytut/ośrodek naukowy) wyposażonej w aparaturę. Bardzo często nowoczesną. Niejednokrotnie jest on zapoznany z międzynarodowym rynkiem badawczym oraz wynikającymi tendencjami  rozwojowymi uczestnicząc np. w zagranicznych stażach, konferencjach itp. finansowanych generalnie w ramach środków budżetowych (pośrednio pochodzących z podatków przedsiębiorców)  czy też zewnętrznych,
  2. zauważalna jest naturalna tendencja do prowadzenia badań bez wyraźnego ukierunkowania rynkowego (jako weryfikatora), czyli w pewien sposób realizacja ”grantu” dla otrzymania dofinansowania,
  3. płacący podatki przedsiębiorca przede wszystkich zajmuje się biznesem (bieżąca działalność, aby były przychody/zyski, kontrolowanie płynności finansowej,…); nie jest  wystarczająco „wyposażony5” we właściwą wiedzę, aby podejmować długoterminowe decyzje strategiczne w obszarze „autentycznej” innowacyjności.  Musi się poświęcać bieżącej pracy przynoszącej zysk (i to w sytuacji braku w Polsce szkoły-ośrodka zawodowego edukującego fachowców dla fleksografii) oraz równolegle konieczności finansowania z własnych środków wyjazdów na b.kosztowne imprezy tematyczne typu ”printed electronics”,
  4. organizowane w Polsce imprezy dot. szeroko ujętej kolejnej perspektywy dla innowacji koncentrują się na dostępnych programach wsparcia, ścieżkach realizacji innowacji, etc. ale co jest najważniejsze dla przedsiębiorcy (szczególnie u nas gdzie niestety importujemy zasoby technologiczne) – nie ma „źródeł inspiracji innowacyjnego-nowego produktu” lub tworzących go technologii.
  5. brak przykładów-namacalnych korzyści potęgujący tendencję: zamiast ryzykować finansowanie nieprzewidywalnego nieznanego lepiej bezpiecznie kupię nową maszynę, ale z świadomością niskiego marginesu zysku i wysokiej konkurencji jako substytucja skoku na „głęboką wodę”,
  6. obcojęzyczne (krajowe nie są mi znane materiały) opracowania, analizy rynkowe są bardzo drogie,
  7. brak ogólnie dostępnej,  dla naszej branży bazy informacyjnej nt. realizowanych tematycznych projektów badawczych czy wdrożeniowych w tym obszarze z jednoczesną informacją podstawową celem popularyzacji tej bardzo interesującej dziedziny,
  8. rynek mający świadomość i zainteresowany innowacyjnymi produktami oczekuje na tani, przyjazny dla środowiska, bezpieczny  sprawdzony funkcjonalnie przydany    produkt,
  9. widoczna konkurencja, niechęć do współpracy poziomej,
  10. realizowane projekty są kosztowne z ryzykiem niepowodzenia,
  11. rolą izby branżowej-gospodarczej, jako uczestnika tworzenia „nowej rzeczywistości produkcyjnej” w branży fleksograficznej mogłoby być inicjowanie potencjalnie nowych kierunków inwestycji nie tylko wśród fleksografów ale i kupców opakowań szczególnie w sektorze FMCG, animowanie i organizowanie merytorycznych inicjatyw (konferencje, wyjazdy studialne) jak i ew. podjęcie się roli potencjalnego koordynatora (konieczność spełnienia wymagań) powiązań biznesowych typu klaster bądź start-up.

Przykładowe 2 refleksje:

  1. Istnieje niebezpieczeństwo powtórzenia wariantu „imitacji” a nie innowacji w omawianej dziedzinie w Polsce przez fakt, że zewnętrzni producenci – tak jak w przypadku klasycznej fleksografii – b. skutecznie majoryzują  rynki,
  2. Kto daje impuls/koncepcję nowego produktu? Z  jednej strony są już realizowane prace badawcze, pewne wizje produktów ale z drugiej strony nie ma konkretnego produktu i zapotrzebowania rynkowego – oczywiście istotną determinantą jest m.inn.koszt jednostkowy po przeskalowaniu. Tutaj ważnym partnerem może być drukarnia:
    1. jest „na styku” nauki i rynku, przy czym tak naprawdę – w obliczu większej wiedzy naukowca – na starcie jest ona niestety na gorszej pozycji ,
    2. ma własne, biznesowe zainteresowanie, aby zaoferować produkt o parametrach nieosiąganych przez konkurencję lub zaoferować na rynek „nową potrzebę” z jednoczesnym produktem,
    3. ponosi największe ryzyko straty finansowej podczas gdy sektor naukowy jest w uprzywilejowanej sytuacji: „lepiej” finansowany- niejednokrotnie to środki budżetowe-publiczne bez angażowania kapitału prywatnego i konieczności zwrotu.

Nasza propozycja dla branży poligraficznej:  powołanie grupy inicjatywnejPolska fleksotronikazainteresowanych serdecznie  zapraszamy do zgłaszania uwag, współdziałania jak  i na spotkanie  planowane na początku 2018 – o terminie powiadomimy i cieszylibyśmy się z potwierdzenia udziału  !

OpracowanieKrzysztof Januszewski

1 jest uniwersalną technologią drukowania (zadrukowywuje praktycznie wszystkie podłoża: papier, karton, tekturę falistą, folie i laminaty, aluminium) i w ostatnich latach oraz obecnie jest najbardziej rozwijającą się na świecie i w Polsce technologią drukowania w ogólnym segmencie opakowań i perspektywą wykorzystania w drukowanej elektronice (smart packaging, opakowania funkcjonalne) na masową skalę. Fleksografia ma wysoki stopień przetworzenia. Jest potrzebna m.inn. producentom towarów, które często opakowywane są właśnie dzięki nam, zaopatruje w opakowania np. przemysł spożywczy: mleczarstwo, używki, przetwórstwo artykułów rolniczych, mrożonki, napoje, cukiernictwo, piekarnictwo; przemysł mięsny, daje opakowania dla karmy dla zwierząt czy materiałów budowlanych… 

2proponowany przeze mnie nowy tematyczny wyraz łączy:

  1. pierwszy człon: elastyczność/giętkość (ang.flexible) co jest domeną fleksografię (choć innym sektorem ważnym dla tej technologii jest zadruk tektury falistej oraz materiałów włóknistych)
  2. drugi człon: elektronikę drukowa(l)ną (organiczną, elastyczną czy plastikową (ang.: printed/printable, organic, elastic, plastic electronics oraz dziedziny pokrewne, np. rfid, , etc. ) Biorę też pod uwagę perspektywę zacierania się różnicy/linii podziału lub poszerzanie się obszaru wspólnego  dla opakowań funkcjonalnych/nowej generacji***. Jeżeli specjaliści i naukowcy nie odrzucą takiej propozycji terminologicznej a „rynek” przyjmie takie określenie –  propozycja „fleksotronika” może stworzyć tytularne, popularne uogólnienie-jako jednowyrazowy komunikat  dla przekazywania tematycznych treści poza obszar zróżnicowanej terminologii stosowanej przez specjalistów/naukowców.  Przykładem jest program konferencji – tematyczne grupy wykładowe europejskiej edycji „printed electronics’2017 (poniżej):

3 dla potrzeb tej notatki zastosowany został  jeden uniwersalny wyraz „funkcjonalny”  obejmujący  różne typy opakowań:  inteligentne, sprytne/mądre czy inter/aktywne.

4 najlepiej krajową, pierwotną i patentowalną wiedzę wdrożoną.

5 bardzo zróżnicowane wyzwania technologiczne: skala „nano”, wysokie wymagania dot. pasowania czy kontrolowania warstwy farby/reologia, inne materiały i farby, przewodność, transfer sygnału/danych, etc.

Reformowane obecnie szkolnictwo zawodowe jak i różne źródła finansowania kształcenia ustawicznego wymagają  m.inn. odniesienia się do nazwy danego zawodu a najlepiej jego ujednolicenia.

Są z tym związane  także nasze (fleksograficzne) dylematy typu :

  1. jaką nazwę* przyjąć w formalnych działaniach:  drukarz fleksograficzny, operator maszyny fleksograficznej, czy też maszynista fleksograficzny  powinien zostać i ma szanse być wyodrębniony jako jednoznacznie przypisany do fleksografii i konsekwentnie także stosowany promowany,
  2. czy możliwe i jest celowe ich zamienne stosowanie?
  3. kto – optymalny dobór (izba, maszynista, technolog, szef produkcji?)  – miałby dokonać opisu wybranego zawodu/stanowiska (baza opisująca drukarza offsetowego została sporządzona i opublikowana)?
  4. czy jest celowym ubieganie się o wprowadzenie do systemu edukacyjnego technika fleksografa (5 lat kształcenia w zakresie całego procesu fleksograficznego i czy wtedy technik-fleksograf różni się tym od drukarza/maszynisty/operatora fleksograficznego, że dłużej się ucząc nabywa  dodatkowej, w tym praktycznej wiedzy  nt. obróbki obrazu,  przygotowania  form drukowych jak i jeszcze lepiej  elementów przetwórstwa?

Zapraszamy do wyrażania opinii:  jaka nazwa(i dlaczego?)  jest najbardziej adekwatna dla nas:

  1. drukarz fleksograficzny
  2. operator m.fleksograficznej
  3. maszynista fleksograficzny
  4. ?

które chętnie zamieścimy na naszej stronie (pierwsza jest poniżej) .

Specjalista1:

Maszynista- zawsze było przyporządkowane do maszynisty offsetowego. Drukarz fleksograficzny—maszyny kiedyś były czysto mechaniczne , teraz jest bardzo dużo elektroniki i dość często spotka się określenie operator .

…lecz w portalach widnieje nazewnictwo drukarz fleksograficzny, które moim zdaniem jest bardzo dużym wyróżnieniem.

Czekamy na kolejne!

Napisanie powyższej notatki powiązane jest z 2 „wakacyjnymi  zdarzeniami”:

  1. Konferencją MEN-u nt. reformy szkolnictwa zawodowego 12.7.17  (paneliści jak i ostatni  wykład mogliby zostać bardziej  trafnie dobrani) podczas której  Ośrodek Rozwoju Edukacji zaprezentował Listę zawodów pogrupowanych w branże – objętych projektem pozakonkursowym PO WER „Partnerstwo na rzecz kształcenia zawodowego”.

Lista powyższa została  następnie pokonferencyjnie rozesłana mejlem do uczestników konferencji,  a w wyniku jej otrzymania  wystosowałem 19.7.2017 do p.Elżbiety Żochowskiej (Ośrodek Rozwoju Edukacji)  poniższe zaproszenie:

„Szanowna Pani,

bardzo dziękuję za nadesłane informacje i w ślad za jedną z uwag przekazanych Pani podczas ubiegłotygodniowej konferencji na temat  połączenia zawodów fotografa i poligrafa* załączam ad hoc opracowane zdjęcie porównawcze,  na którym pokazany jest przykładowy sprzęt, jaki  związany jest z tymi 2 profesjami, przy czym zdjęcie hali maszyn nie obejmuje całego etapu prepressu- przygotowania form drukujących dla danej technologii drukowania i adekwatnego sprzętu-wyposażenia.

Uważam takie zestawienie (poligraficzno-fotograficzne) za  niefortunne i niesprawiedliwe z punktu widzenia złożoności kształcenia ( i przemysłowego charakteru poligrafii) np. w  zawodzie-specjalności fleksograficznej** (z pełnym szacunkiem dla zawodu fotografa- sam od wielu  lat fotografuję) połączenie poligrafa (fleksografia jest jedną z klasycznych technologii drukowania/*poligrafii jak : offset, sitodruk, rotograwiura, typografia i ich hybrydy)  w jedną grupę otrzymanej:

Listy zawodów pogrupowanych w branże – objętych projektem pozakonkursowym PO WER „Partnerstwo na rzecz kształcenia zawodowego”

 

i serdecznie zapraszam Panią, a także osobę, która w ten sposób połączyła obie profesje do nas, aby pokazać jaka skala złożoności towarzyszy wykształceniu specjalisty fleksograficznego z sugestią separacji wspomnianego związku.

Pozwoliłem też sobie powiadomić  pozostałych adresatów otrzymanej korespondencji  z ukierunkowaniem do tych,  którzy mogą nie być zaznajomieni z drukarstwem-poligrafią-fleksografią.  Drukarnie fleksograficzne wciąż czekają na specjalistów, ale szkoły zawodowe w Polsce ich obecnie nie kształcą na miarę współczesnej – b.nowoczesnej drukarni fleksograficznej.

Cieszyłbym się ze spotkania i możliwości zaprezentowania Państwu fleksografii.

**poza umiejętnościami-kwalifikacjami wykładowcy niezbędna jest skomplikowana (i kosztowna) maszyna drukująca (warsztaty praktyczne w szkole powinny przypominać drukarnię) . Więcej o fleksografii – dominuje na rynku opakowaniowym – jest na:  http://flekso.pl/o-fleksografii/ (z animacją maszyny fleksograficznej) .

Z fleksograficznymi pozdrowieniami.

Jak na razie nie otrzymaliśmy odpowiedzi.

2. Sierpniową rozmową z wojewódzkim urzędem pracy:  w potocznym obrocie nie ma drukarza na tegorocznej liście priorytetowych  zawodów dofinansowywanych z KFS-s, co skłania do podjęcia działań, aby wyodrębnić fleksografa w ramach obowiązującej kwalifikacji, co niekoniecznie może okazać się sukcesem, z uwagi na pewną tendencję do uogólniania  i także tzw. skrótu myślowego czyli w naszym przypadku drukarz , nie wnikając, że akurat fleksograf  w przeciwieństwie do „np. maszynisty offsetowego” nie ma problemu z zatrudnieniem czyli inaczej – po prostu się ich poszukuje.

ad.zdjęcie porównawczeserdecznie zapraszam do wspólnego (pluralizm) stworzenia wersji bis  takiego zdjęcia (składa się z 7 elementów) z fotografiami Państwa autorstwa nadesłanymi  do 10.10.2017. Wybrane zostaną zdjęcia najbardziej adekwatne i wyraziste (dobra rozdzielczość) . Autor zostanie – w przypadku zgody – wymieniony w opisie zdjęcia2. 

Opr.Krzysztof Januszewski

 

 

W marcu2017 zaprosiłem przedstawiciela Ministerstwa Finansów do wygłoszenia tematycznego wykładu na naszym Forum Fleksograficznym‚2017  dotyczącego 3 poniższych kwestii, jakie zgłosiła nam drukarnia fleksograficzna:

1. Czy i  jakie dokumenty powinny zostać przekazane drukarni fleksograficznej przez sprzedawcę rozcieńczalnika, aby ta drukarnia, stosując farby rozpuszczalnikowe rozcieńczane skażonym etanolem i nie skażając tego etanolu u siebie  – miała pewność, że nie będzie podlegała przepisom dot. akcyzy w zakresie obrotu etanolem dla celów przemysłowych?

2. Jak dalece w świetle  obecnie obowiązujących przepisów drukarnia fleksograficzna może zostać wyłączona z obiegu kontrolnego dot.akcyzy z ew.konsekwencjami karno-skarbowymi, także z uwagi na to, że z drukarni zabierane są też resztki farbowe zawierające rozcieńczalniki z zawartością skażonego etanolu?

3. Czasami drukarnia oddaje podmiotowi zewnętrznemu do recyklingu zanieczyszczony resztkami farbowymi rozcieńczalnik, który  poddawany jest destylacji  i z powrotem oddawany drukarni do ponownego zastosowania – czy i jakie czynności powinna podjąć drukarnia, w świetle przepisów o akcyzie, w tym także dot.transportu (kontrola drogowa) recyklingowanego destylatu rozcieńczalnika?

W czerwcu otrzymałem z Departamentu Kontroli i Analiz Ekonomicznych M.F. odpowiedź, która obszernie odniosła się do zadanych pytań.

Biorąc pod uwagę, że poruszone kwestie mogą być przedmiotem zainteresowania także innych drukarni stosujących farby rozpuszczalnikowe rozcieńczane skażonym etanolem – załączam otrzymaną korespondencję do zapoznania się.

Opr.Krzysztof Januszewski

fta1-30.4-3 logo2 x960

Forum  amerykańskiej FTA corocznie organizowane jest w innej lokalizacji i gromadzi licznych uczestników nie tylko z Północnej Ameryki, ale także z innych kontynentów. W tym roku przybyła spora grupa fleksografów z Europy.

W tym roku gościło w upalnym Phoenix w stanie Arizona na południu USA 30.4-3.5.2017 w Grand Phoenix Sheraton (Forum) a InfoFlex w Phoenix Convention Center
Podstawowa struktura Forum FTA :
1.    Pre-konferencja FQC  (Flexo Quality Consortium)
2.    Konferencja plenarna
3.    Uroczysta kolacja z ogłoszeniem :
a) nazwy zwycięskiego zespołu uczniów z amerykańskich szkół zawodowych w corocznej rywalizacji umiejętności fleksograficznych,
b) wyników corocznego, największego na świecie konkursu na najlepsze produkty fleksograficzne oraz rozwiązania technologiczne
4.    (odrębna lokalizacyjnie i organizacyjnie) 2-dniowa wystawa InfoFlex
5.    Spotkania zapraszane jak np. Phoenix Challenge Instructors Meeting, FIRST Committee Breakfast Meeting, International Guest Reception, Sustainability Meeting
Program konferencji plenarnej obejmował 33 prezentacje zgrupowane w 9 sesjach tematycznych  wygłoszone zarówno przez firmy produkujące sprzęt /materiały czy oprogramowanie dla branży, ale też przez przygotowalnie jak i drukarni fleksograficzne i zewnętrznych konsultantów.

 

 

 

 

 

1.    Flexo: Legals, Markets and Logistics
2.    The “Press Crew” Crisis: Now Who’s Going to Run My Press?
3.    Disruptive Technologies: Embrace the Possibilities
4.    It’s All About Ink!
5.    Let’s All Get RIPed: Practical Prepress
6.    Pressroom Pressures
7.    Corrugated Direct Print – The Future Is Now!
8.    Not Only How to Use, But How to Choose: Flexo Consumables 101
9.    Optimizing for Production Performance: Flexography 102

Sesja1  Fleksografia: aspekty prawne, rynki i logistyka

fta1-30.4-6 etyki1 fta1-30.4-6 etyki2

Slajdy jw. są z wykładu: Aktualizacja etykiety dot.wartości odżywczych-dlaczego teraz, jaki jest wpływ, jak się przygotować!?! Kevin Bourquin, Cyber Graphics
Dlaczego zmieniać
•    Odzwierciedla nową informację naukową
–    Powiązanie pomiędzy odżywianiem się a chorobami przewlekłymi jak otyłość i choroba serca
•    Konsumenci mają dostęp do ostatnich i dokładnych informacji o wartościach odżywczych żywności, którą spożywają

Sesja1  Fleksografia: aspekty prawne, rynki i logistyka  Optyka drukarni: Constantia Flexibles  (w galeri fot. jw)

Sesja2  The “Press Crew” Crisis: Now Who’s Going to Run My Press?
Slajd z wykładu (w galeri fot. jw) : Alert siły roboczej: liczby za kryzysem – p.Brendana Kinzie
Paneliści 2 sesji poświęconej kryzysowi kadrowemu w branży- w galeri fot. jw)

Następne Forum & InfoFlex 2018 odbędzie się 6-9 maja w Indianapolis, IN
Gorąco polecam udział*  w  takiej imprezie FTA.

Opr.Krzysztof Januszewski

fta3-11-kj

*poza wizą i możliwością oddelegowania z zakładu pracy warunkiem niezbędnym jest bardzo dobra znajomość angielskiego, aby w pełni skorzystać ze sposobności bezpośredniego wysłuchania  prezentowanych wykładów.

fta-fqc1-roz

Flexo Quality Consortium (FQC) – założony w 1990 komitet badawczy przy FTA, USA prowadzi badania w branży fleksograficznej z aktywnym udziałem:  dostawców, drukarni fleksograficznych  instytucji edukacyjnych jak i klientów celem lepszego zrozumienia czynników kontrolujących jakość drukowanych fleksograficznie projektów.
Wyniki praktycznych działań FQC są m.inn. prezentowane na imprezach fachowych FTA jak np.coroczne Forum FTA.
Każdorazowo – w ramach struktury organizacyjnej  dorocznego amerykańskiego Forum – odbywa się jest na samym początku Forum  pre-konferencja  z prezentacjami  opracowanymi na podstawie całorocznej działalności FQC. W tym roku objęła ona – po wprowadzeniu Przewodniczącej FQC – p.Jean Engelke, RR Donnelley – następujące referaty technologiczne:
1.    Grupa Robocza FQC ds.Standardów – aktualizacja
Dr. Danny Rich, Sun Chemical Corp.
2.    Drukowanie w wysokiej rozdzielczości
Ann Michaud, 3M i Alexander James, Kodak
3.    Optymalizacja montażu taśmy do płyty
Mark Coffman, EC Shaw
4.    Charakteryzacja CxF
Steve Smiley, SmileyColor & Associates
dr. Sam Ingram, Clemson University
5.    Efekty kolejności nakładania farby na gamut kolorów dla drukowania poszerzonego gamutu
Bobby Congdon, Clemson University
6.    Kolejność nakładania farby w poszerzonym gamucie i jej wpływ przestrzeń barwną
Nina Davis, Clemson University

 

 

Zwracam uwagę, że w ramach przygotowanych i wygłoszonych prezentacji uczestniczyli nie tylko przedstawiciele firm dostawczych ale także:
a)    (znanej mi) uczelni technicznej Clemson University – kompetentnej w zakresie kształcenia fleksograficznego (zarówno w trybie akademickim jaki i kursów dla pracowników przemysłu)
b)    przygotowalni fleksograficznej.
Wymienione firmy Sun Chemical oraz 3M i Kodak są także członkami Polskiej Izby Fleksografów – SunChemical od lat daje swój wkład merytoryczny (mam na myśli wykłady  neutralne)  będąc wykładowcą np. podczas naszych corocznych imprez:

Seminarium Opakowania tekturowe + flekso
Forum Fleksograficzne

Zachęcam także do takiego działania w Polsce nie tylko wymienione wyżej  w programie pre-konferencji: Kodak i 3M   działające  aktywnie w ramach FTA, USA ale i pozostałe firmy z sektora dostawców w tym szczególnie te działające w skali globalnej.

Biorąc pod uwagę powyższe zapraszam nie tylko polskich fleksografów ale i przedstawicieli polskich uczelni technicznych do założenia wspólnie:

Zespołu roboczego ds.jakości we fleksografii

w ramach działalności naszej organizacji. Zespołu, który inicjowałby i następnie realizował  w Polsce podobne działania jak FQC w USA i np. na początek zaproponowałby hasło przewodnie jak i zakres programowy naszych corocznych, w/wym.imprez:

Gorąco zachęcam. Do tej zachęty dołącza się także p.Engelke z f.RR Donnelley – Przewodnicząca FQC w USA, która w udzielonym mi krótkim wywiadzie filmowym popiera takie działanie u nas w kraju.

Oczekując z zainteresowaniem zgłoszeń
Pozdrawiam Krzysztof Januszewski

Czy można  zmierzyć  ekologię  technologii  drukarskich (np fleksografia a rotograwiura)   celem porównania, która z nich jest bardziej ekologiczna ?

Polskie przepisy  dotyczące ochrony środowiska,  jak np.:

a) ustawa z 3.1.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

b) ustawa- Prawo ochrony środowiska czy też niezwykle istotne dla naszej branży rozporządzenia wykonawcze Ministra Środowiska do tej ustawy z:

b1)  27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości

b2)  4.11.2014 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów (w tym załączniki 10 i 11)  

nakładają na producenta opakowań – w naszym ujęciu drukarnię-  obowiązki:

ad.a) uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która wymaga od przedsiębiorcy  Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – w naszym konkretnym przypadku *( Art. 66. 1.1)c) – ustawa z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko1))   przewidywanych rodzajów i ilości emisji, w tym odpadów, wynikających z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia.

Szereg zmiennych towarzyszących procesowi zadruku przyszłego opakowania  jest wynikiem inżynierii procesowej wynikającej z zastosowania konkretnej technologii drukowania  np.fleksografii  i określonych rozwiązań cyklu produkcyjnego – przykład  elementu cyklu: proces przygotowania i później magazynowania po druku – fotopolimerowej formy drukującej  i materiałów eksploatacyjnych (b.ważnym czynnikiem jest farba)  na etapie:  projektowania – przygotowania produkcji – produkcji i jej przetworzenia.

Wspomniane w części pierwszej dwa narzędzia analityczne:  ślad (odcisk) węglowy a właściwie kalkulator jego pomiaru oraz LCA mogą być wykorzystane do takiego porównania.  Jak dalece mogą być skuteczne i wiarygodne np. dla kupca opakowań zainteresowanego „ekologiczną” metodą drukarską dla wyprodukowanego opakowania?  Zatem, czy porównanie ekologiczne  technologii drukarskich  jest możliwe ?

Każde wiarygodne porównanie powinno mieć stały punkt odniesienia/referencyjny. Przykładowo czy drukarnia A jest bardziej ekologiczna od drukarni B? Dla uproszczenia można przyjąć podstawową – wg mnie – ścieżkę porównawczą ślad węglowy, czyli emisję CO2  do atmosfery.

Przykładowe pytania w kontekście samej hali maszyn drukujących:

  1. Jaka jest różnica w zawartości rozpuszczalników farb np.wklęsłodrukowych (mają one mniejszą lepkość*, ale też i inny skład rozpuszczalnika) względem fleksograficznych. Czy skala różnic  jest niewielka dla obu typów farb, aby przyjąć że nie mają wpływu na ocenę (bardziej lub mniej ekologiczna technologia drukowania opakowań).
  2. Czy i jak dalece różnica szybkości drukowania nakładowego maszyn porównywanych technik ma wpływ na emisję CO2lad węglowy bądź lub lca), biorąc pod uwagę też inne – zmienne parametry jak:
    1. średnia szerokość (długość cylindra drukującego) zadrukowywanej roli/wstęgi,
    2. raport (długość drukowania) ,
    3. grafika i wynikający depozyt-pokrycie farbą – czy powierzchnia drukowanego wzoru opakowania jest jedynym czynnikiem kwantyfikacji zużycia farby?  
    4. rodzaj zastosowanego podłoża(czy nie pochodzi z recyklingu) i wynikające z tego parametry farby rozpuszczalnikowej, a wcześniej proces wytworzenia podłoża w świetle emisji   CO2, czy też lca

 Czy fakt, że emisja rozpuszczalników organicznych (LZO = VOC) do atmosfery nie występuje bezpośrednio dla procesu drukowania farbami UV i wodnymi * uprawnia do stwierdzenia, że np. fleksografia stosując wszystkie 3 typy farb) daje wystarczające uprawnione do stwierdzenia lepszej ekologiczności danej technologii?

*fleksografia jako technologia (względem roto) ma jeszcze uv oraz wodorozcieńczalne w ramach bilansu emisji do środowiska składników farb.

Przy większej ilości maszyn drukujących i przekroczeniu określonego przepisami (**nie wszystkie drukarnie muszą być wyposażone w dopalarki  z uwagi na dopuszczalny dolny limit zużycia farb nie wymuszający takiej instalacji)  poziomu emisji obligatoryjne są dopalarki , które emitowane rozpuszczalniki zamieniają na gazy cieplarniane: parę wodną i dwutlenek węgla.  

Czy emisja gazów z procesu (zarówno rozp. org., , jak i CO2) jest porównywalna. Obie techniki druku są obecnie ekologiczne, gdyż stan techniki może zapobiec jakiejkolwiek emisji LZO w obu technologiach dzięki dopalaniu np. katalitycznemu.

Co więcej ciepło powstałe podczas dopalania emisji LZO w drukarni można wykorzystać i wykorzystuje się do np. technologicznych (ogrzewanie pomieszczeń, podgrzewanie wody), co dodatkowo pozwala oszczędzać na prądzie, gazie, oleju i węglu. 

Cytat ze strony Intergraf-u  (zrzesza obecnie 20 organizacji narodowych z 18 krajów Europy):  Pomimo iż przemysł poligraficzny    jest dużo mniej intensywny energetycznie  niż inne przemysły, redukowanie emisji i oszczędzanie energii  jest dziś priorytetem dla drukarni. W lutym 2010 Intergraf  wydał    „Rekomendacje w zakresie kalkulacji emisji CO2 w przemyśle graficznym ((Recommendations on CO2 emissions calculation in the printing industry) określające parametry, które powinny zostać  włączone do jakiekolwiek kalkulatora emisji COdla poligraficznej lokalizacji (drukarnia)  albo wydrukowanego produktu (opakowanie).

Rekomendacje wskazują 13 podstawowych parametrów, które uwzględniają  95% typowych emisji dwutlenku węgla z procesu drukowania. Cel: mają dać wspólne zrozumienie europejskie odnośnie wymogów dla wsparcia drukarń w wybieraniu należytego planu kalkulowania emisji CO2

Na moje zapytanie skierowane do SGPP  (Sustainable Green Printing Partnership) w USA otrzymałem następującą odpowiedź:

Hello Krzysztof,

The Sustainable Green Printing Partnership headquarters sent over your inquiry about comparisons among print processes regarding carbon footprinting. No such document exists. Even if we attempted to do this, there is significant variability within a single process. That is, depending on the type of flexo printer, solvent, water, UV, the footprint would be different.

Best regards,

Doreen

Doreen M. Monteleone, Ph.D., Principal

Opr.Krzysztof Januszewski

Szanowni Państwo,

tegoroczna edycja

ff19 po, a w szczególności dyskusja dotycząca wymogów prawnych i obowiązku wykonywania badań laboratoryjnych przez producentów materiałów opakowaniowych uświadomiła, jak ważne jest poświęcenie większej uwagi zagadnieniom związanym z bezpieczeństwem opakowań.  W związku z tym występujemy z inicjatywą, aby wspólnie opracować publikację z serii oKflexo  (roboczy tytuł):

Bezpieczne opakowanie

wybrane zagadnienia dla fleksografii

, która stanowiłaby przewodnik dla  drukarni fleksograficznych nt. uregulowań prawnych oraz wymagań klientów.

Wszystkie firmy i osoby fizyczne posiadające wiedzę w tym temacie serdecznie zapraszamy do wsparcia realizacji tego projektu. Gdyby udało nam się zebrać posiadaną wiedzę we wspomnianej  publikacji – optujemy za pracą zbiorową z autorskim opracowaniami poszczególnych pozycji spisu treści – stworzylibyśmy wspólnie praktyczne narzędzie pomagające i w pewien sposób chroniące drukarnie przed konsekwencjami związanymi z brakiem wystarczającej  wiedzy z zakresu prawa i wymagań klienta.

Przedstawiamy wstępną propozycję spisu treści:

  1. ­Bezpieczne opakowanie w rozumieniu obowiązujących aktów prawnych (WE) nr 1935/2004, (UE) 10/2011.
  2. Ochrona środowiska – dyrektywa 94/62/WE
  3. Migracja globalna i specyficzna oraz ocena organoleptyczna – jak ustalić zakres koniecznych badań.
  4. Wytyczne do opracowania poprawnej Deklaracja Zgodności
  5. Higiena opakowań i dobra praktyka produkcyjna – (WE) 2023/2006
  6. Identyfikowalność – w jaki sposób spełnić wymóg prawny
  7. Wymagania REACH (rozporządzenie nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów)
  8. Obowiązkowe i dobrowolne znakowanie opakowań
  9. Obowiązkowa i dobrowolna certyfikacja opakowań a oczekiwania klienta
  10. Wymagania jakościowe dla papierowych opakowań do żywności

i jednocześnie liczymy na propozycję innych zagadnień z Państwa strony, które  należałoby dodać do tematyki oKflexo3.

Prosimy również  o udzielenie nam wsparcia poprzez dostarczenie posiadanych materiałów i opracowań firmowych, które pomogłyby nam skutecznie i wielowątkowo zrealizować tę kolejną inicjatywę Polskiej Izby Fleksografów.

Oczekujemy z zainteresowaniem na współpracę z Państwem:

pro flexografico bono

Krzysztof Januszewski
Justyna Knaflewska – redaktor wydania